Miasto, jako miejsce zamieszkiwania i pracy oraz ośrodek rozwoju społecznego i gospodarczego, podlega stałym transformacjom, dotyczy to także miejskiej zieleni. Wiek XIX i początek wieku XX to okres, kiedy staje się ona ważnym elementem układów urbanistycznych. Współczesny charakter terenów zurbanizowanych determinują natomiast, także w zakresie zieleni, postulaty światowej konferencji w Rio de Janeiro (1992) i następstwa sformułowanych wówczas zasad zrównoważonego rozwoju.

Zasady te jednak coraz częściej poddawane są dyskusji, jako niewystarczające do spełnienia wymagań stawianych miastom, które miałyby cechować się zwiększoną odpornością zarówno na kryzysy obecne, jak i te przewidywane w przyszłości. Oczekuje się, że nowe podejście do zielonej i błękitnej infrastruktury będzie lepszą odpowiedzią na dynamikę procesów demograficznych, coraz bardziej ograniczone zasoby przestrzenne, postępujące zanieczyszczenie środowiska, zmiany klimatyczne czy zagrożenia epidemiczne.

W konsekwencji większe znaczenie zyskują postulaty adaptacji środowiska miejskiego do zmian klimatu, ochrony przyrody w mieście czy wdrażania „zielonych strategii” w zarządzaniu nim. Zamierzenia te są szczególnie trudne do realizacji w historycznych obszarach śródmiejskich, na których występuje intensyfikacja niekorzystnych czynników środowiskowych: susza, niedoświetlenie, zanieczyszczenie powietrza, hałas, niekorzystne właściwości podłoża i ograniczenia przestrzenne. Wymaga to podejmowania przemyślanych decyzji dotyczących zagospodarowania zieleni na tych terenach, w tym – doboru roślin, sposobów ich aranżacji i właściwej oceny ich ewentualnego oddziaływania na zabytkową architekturę.

Zagadnienia ochrony i poprawy jakości środowiska przyrodniczego w mieście są dziś podejmowane przez władze centralne i samorządowe, aktywistów i stowarzyszenia oraz stanowią przedmiot zainteresowania ekspertów, naukowców i samych mieszkańców miast. Towarzyszące im założenia często pozostają jednak w konflikcie z innymi, równoważnymi oczekiwaniami, takimi jak:
• potrzeba ochrony krajobrazu zabytkowych obszarów staromiejskich i śródmiejskich, będących na terenach zurbanizowanych kluczowym elementem funkcjonowania branży turystycznej;
• oczekiwania mieszkańców związane z wygodą korzystania z infrastruktury miejskiej i komunikacji, w tym możliwości użytkowania i parkowania samochodów;
• optymalne ekonomicznie wykorzystanie terenów niezabudowanych.

Konferencja ma służyć skonfrontowaniu poglądów przedstawicieli różnych dyscyplin i środowisk na sytuację zieleni i wody w intensywnie zabudowanych historycznych obszarach miejskich, czyli tam, gdzie zasygnalizowane powyżej napięcia ujawniają się ze szczególną mocą. Refleksją powinny zostać objęte dzielnice staromiejskie o metryce średniowiecznej, jak również śródmieścia powstałe w wyniku procesów urbanizacyjnych w XIX i na początku XX wieku. Uwadze polecane są także historyczne obszary miejskie o innej funkcji niż mieszkalna – np. nieużytkowane tereny poprzemysłowe – objęte naturalną ekspansją zieleni, która staje się zagrożeniem dla ich historycznych wartości kulturowych.



Pod rozwagę powinny zostać poddane w szczególności następujące zagadnienia:

Diagnoza aktualnych problemów i prognoza tendencji

• zieleń w zabudowie śródmiejskiej - wyzwania współczesności i prognozy zmian;
• zieleń w historycznych centrach miast w kontekście problematyki środowiskowej i ekologicznej;
• zielona i błękitna infrastruktura w przestrzeni placów, ulic i we wnętrzach kwartałów zabudowy na obszarze dzielnic staromiejskich i śródmieść w kontekście historycznym;
• kultura i natura na obszarach zwartej historycznej zabudowy mieszkaniowej – konflikt czy symbioza?
• nowoczesne projektowanie – zagrożenie czy szansa dla zabytkowej zieleni?
• rola zieleni w centrach miast w obliczu zmian klimatu, dalszego rozwoju komunikacji samochodowej i przekształceń funkcjonalnych zabudowy;
• rozwój zielonej i błękitnej infrastruktury a oczekiwania mieszkańców.

Metodologiczne podstawy badań

• naukowe przesłanki jako podstawa działań w zakresie rozwoju zielonej i błękitnej infrastruktury w historycznych centrach miast;
• metody, techniki i narzędzia w badaniach nad problematyką zieleni na obszarach zabytkowych śródmieść;
• badania przedprojektowe – jak je prowadzić na potrzeby miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, uwzględniających zieleń w jej aspektach historycznych i nowoczesnych?

Modele i zasady postępowania

• relacje pomiędzy materią zabytku urbanistyki i architektury a zieloną i błękitną infrastrukturą;
• wymagania ochrony konserwatorskiej a oczekiwania mieszkańców, polityka władz samorządowych i wizje projektantów – poszukiwania kompromisu;
• rozwiązania zielonej i błękitnej infrastruktury dla przestrzeni dzielnic staromiejskich i śródmiejskich – rekomendacje;

Studia przypadków i realizacje

• analiza problemowa wybranych realizacji



dr Iwona Bińkowska, UWr/UPWr
dr hab. inż. arch. Alina Drapella-Hermansdorfer, prof. PWr
dr hab. Rafał Eysymontt, prof. UWr
dr Makary Górzyński, Akademia Kaliska
dr inż. arch. Artur Kwaśniewski, PWr
dr hab. inż. arch. Irena Niedźwiecka-Filipiak, prof. UPWr
dr inż. arch. Justyna Rubaszek, UPWr
dr Agnieszka Seidel-Grzesińska, UWr
dr Elżbieta Szopińska, UPWr
dr hab. inż. Katarzyna Tokarczyk-Dorociak, UPWr
dr hab. inż. arch. Jacek Wiszniowski, prof. PWr
dr Małgorzata Wyrzykowska, UWr
prof. dr hab. Agnieszka Zabłocka-Kos, UWr



komitet organizacyjny

dr inż. arch. krajobrazu Aleksandra Gierko, PWr
dr Agnieszka Seidel-Grzesińska, UWr
dr hab. inż. arch. Jacek Wiszniowski, prof. PWr
dr inż. arch. Justyna Rubaszek, UPWr

formuła

hybrydowa: stacjonarnie oraz online
dwa dni: 1 dzień – 3 sesje
2 dzień – 2 sesje

języki konferencji

polski, angielski

wystąpienia i publikacje

• referat problemowy (20 minut)
• studium przypadku (10 minut)
Organizatorzy oferują możliwość publikacji wystąpień konferencyjnych w czasopismach: Quart, Architectus i Sustainability (MDPI) po spełnieniu standardowych wymagań obowiązujących w poszczególnych periodykach.

terminarz

6 marca 2023 - termin przyjmowania zgłoszeń
10 marca 2023 - informacja o włączeniu referatu do programu konferencji
17 marca 2023 - termin wnoszenia opłaty konferencyjnej
Numer konta konferencji zostanie podany w terminie późniejszym.

opłaty konferencyjne

• uczestnik z referatem, słuchacz - 350 zł (stacjonarnie)
• uczestnik z referatem, słuchacz - 250 zł (online)
• wolny słuchacz - bez opłat

do udziału w konferencji zaproszeni są między innymi:

• przedstawiciele różnych dyscyplin naukowych: architekci, architekci krajobrazu, urbaniści i planiści, przyrodnicy, historycy sztuki i historycy, socjolodzy i klimatolodzy;
• przedstawiciele władz samorządowych oraz instytucji odpowiedzialnych za ochronę dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego;
• przedstawiciele stowarzyszeń zawodowych, organizacji społecznych, grup nieformalnych działających na rzecz ochrony walorów przestrzeni miejskiej i wdrażania nowoczesnych rozwiązań urbanistycznych, architektonicznych, przyrodniczych i społecznych w jej obrębie;
• przedstawiciele biur projektowych.

zgłoszenia wystąpień

zawierające imię i nazwisko, afiliację autora, tytuł wystąpienia, streszczenie (maksymalnie 2000 znaków ze spacjami) oraz adres poczty elektronicznej do kontaktu należy przesyłać za pomocą załączonego formularza na adres: re-green@pwr.edu.pl
Ze względu na ograniczoną ilość miejsc organizatorzy zastrzegają sobie prawo dokonanie wyboru spośród proponowanych wystąpień.

biuro konferencji

Instytut Historii Sztuki UWr, tel. 71 3752 510 (sekretariat instytutu)
adresy kontaktowe:
• re-green@pwr.edu.pl,
• konferencja.regreen@gmail.com,
• agnieszka.seidel-grzesinska@uwr.edu.pl


Formularz zgłoszeniowy
Program konferencji